Bawas-Tax sa Pagkain: Good News o Budol?

May planong bawasan ang consumption tax sa pagkain sa Japan, pero teka, bakit parang mas nakikinabang pa ang mayayaman? 🤔

So, ano'ng chika?

Ang balita, gusto nilang alisin ang 8% consumption tax sa pagkain. Sa unang dinig, ang saya, 'di ba? Bawas-gastos! Pero tingnan natin ang math.

Kung ang gastos mo sa pagkain kada buwan ay nasa ¥50,000, makakatipid ka ng mga ¥4,000. Not bad. Pero kung 'yung kapitbahay mong laging may dalang mamahaling wine at wagyu beef ay gumagastos ng ¥150,000, ang tipid niya ay ¥12,000. Mas malaki pa 'yung cash back niya kaysa sa'yo. Aray.

Ang misteryosong bawas sa payslip

Ang mas malalang isyu ay kung saan kukunin ng gobyerno 'yung nawalang tax. Sabi sa analysis, aabot daw sa ¥5 trillion ang mawawalang kita ng Japan dahil dito. At dahil takot silang magtaas ng "tax" na halata, sa ibang paraan sila bumabawi.

Napansin mo ba 'yung laki ng bawas sa sahod mo para sa shakai hoken (social insurance)? Doon daw nila dinadaan. Hindi ito dumadaan sa botohan kaya pwedeng tumaas nang hindi mo masyadong nararamdaman—hanggang sa makita mo na lang 'yung payslip mo at mapapakunot ka na lang ng noo. Para sa isang kumikita ng ¥5 million kada taon, halos ¥700,000 ang napupunta sa social insurance pa lang.

Paalam, Japanese Yen?

Kapag narinig ng market na magbabawas ng tax ang Japan nang hindi malinaw kung paano babawiin, ang unang reaksyon nila ay: "Kaya ba ng Japan 'yan?" Nagkakaroon ng duda sa ekonomiya, kaya bumababa ang halaga ng yen.

So, nakatipid ka nga sa bilihin, pero dahil bagsak ang yen, lahat naman ng imported na produkto ay nagmamahal. 'Yung bagong phone, 'yung kape, 'yung mga padala mo sa Pinas—lahat apektado. Baka sa huli, tabla lang o talo ka pa. 📉

Saan na napunta ang kaban ng bayan?

Ang budget ng Japan ay parang suweldo ng isang tao na may utang na at may mga fixed bills. Sa ¥122 trillion na budget, halos kalahati ay automatic na pambayad utang (国債費) at social security (社会保障費). Kaunti na lang ang natitira para sa ibang mahahalagang bagay.

Ang masaklap, 'yung budget para sa edukasyon ay mas maliit pa kumpara sa ibang developed countries. Pero 'yung budget sa defense, doble na ng budget sa edukasyon. Medyo nakakaloka isipin na mas inuuna pa 'yun kaysa sa pag-invest sa future generations.