Bakit May Mga Taong 'Walang Latoy' Ka-kwentuhan?
May mga tao talagang kahit isang oras magsalita, pagkatapos, wala kang maalala sa sinabi nila. ๐ค
Yung Seryosong-Seryoso, Pero Walang Tumama
Kilala mo yung tipo ng tao na halatang pinag-isipan nang mabuti yung sasabihin niya? Seryoso siya, masipag, at nag-aral pa. Pero pagkatapos niyang magsalita, parang hangin lang. Walang naiwan. Samantalang yung iba, isang banat lang, pero tumatatak sa isip mo.
Sabi ng isang CEO sa Japan, ang pinakamalaking pagkakamali ng mga taong "boring" kausap ay yung sa sobrang pag-iisip, ang konklusyon nila ay laging isang 'maganda' at 'malinis' na sagot.
Halimbawa, pagkatapos ng mahabang diskusyon, ang hirit lang niya ay, "Ah, ang problema diyan ay 'psychological safety'," o kaya, "Sa madaling salita, isyu 'yan ng 'cost-performance'." Mga salitang narinig lang sa kung saan, mga hiram na salita. Kahit tatlong araw mo pang pinag-isipan, kung hiram lang naman ang sagot mo, hindi rin sa 'yo 'yun.
Hindi Ito Paramihan ng Alam na Words
So paano 'to aayusin? Dagdagan ang vocabulary? Hindi raw.
Ang mga salita daw ay parang baseball bat lang. Kahit sandamakmak pa ang bat mo, kung hindi ka naman marunong tumingin sa bola, wala ring kwenta. Hindi ka gagaling sa paglalaro.
Ang dapat tingnan ay hindi ang mga salita sa labas, kundi ang mga detalye sa loob ng isip at puso mo. Yung mga hiram na salita โ tulad ng laging pagsabi ng "grabe" o "lupet" sa lahat ng bagay, o yung mga de-kahon na sagot sa job interview na "I want to contribute to your company" โ ay makinis at walang gaspang. Dahil makinis, walang kakapitan sa isip ng kausap mo. Dadaan lang.
Ang Tanong na "Bakit?"
Ang sikreto raw ay ang pagtatanong ng "Bakit?" nang paulit-ulit sa sarili mo, parang yung ginagawa sa Toyota. Pero hindi para maghanap ng solusyon, kundi para maghanap ng sarili mong nararamdaman.
Halimbawa, may napanood kang presentation at na-impress ka. Huwag kang huminto sa "Wow, ang galing!"
Bakit ka nagalingan? Siguro dahil maganda ang pagkakalahad. Bakit maganda ang pagkakalahad? Kasi mula sa usapang sales, bigla siyang nagkwento tungkol sa kaibigan niya. Bakit ka tinamaan doon? Kasi naramdaman mong naging totoo siya; lumabas yung tunay niyang gustong sabihin.
Sa huli, makakarating ka sa puntong hindi mo na masasagot ang "bakit." Dito na papasok yung, "Ewan, basta 'yun ang gusto ko," o "Hindi ko ma-explain, pero dito ako kinikilabutan." Dito nagsisimula ang sarili mong mga salita. Yung mga bagay na hindi kayang ipaliwanag ng lohika lang.
Ang mga taong "walang latoy" kausap ay hindi umaabot sa puntong ito. Bago pa sila bumaba nang malalim, pumupulot na sila ng isang malinis at ligtas na sagot sa ibabaw, tapos umaahon na.

Sign in to keep your name & data