Yung Laging Seryoso sa Office? Baka Sila ang Toxic.

Yung kasama mo sa work na laging busy at nakasimangot? Sila daw yung di dapat ma-promote.

Sino ang 'di dapat i-promote?

Kilala mo yung tipo na laging parang pasan ang daigdig sa office? Laging nakakunot ang noo, stressed na stressed, at parang laging may hinahabol na deadline. Akala ng mga boss, 'Wow, sipag naman nito. Damang-dama ang responsibilidad.'

Pero dito nagkakamali. Ayon sa isang malaking pag-aaral sa Japan sa 170,000 na empleyado, ang mga ganitong tao, kahit gaano pa kagaling, ay madalas na nakakasira sa teamwork. Yung stress nila, nagiging invisible pressure sa buong team. Yung tipong ayaw mo nang magtanong o lumapit kasi baka masigawan ka lang o isipin na istorbo ka. 😬

Kapag na-promote ang ganitong tao, sila yung nagiging dahilan ng 'di magandang environment sa office. Yung mga miyembro, natatakot mag-report ng problema, at isa-isang aalis yung mga magagaling na empleyado.

Ang sikreto ng mga napo-promote

So, sino pala ang mga tunay na umaasenso? Ang sagot, medyo nakakagulat: Sila yung mga laging mukhang 'good mood'.

Sa parehong pag-aaral, nakita nila na ang mga taong mabilis ma-promote ay yung mga marunong mag-control ng emotions nila. Kahit na-stress, kahit late ang tren sa umaga, kahit may trangkaso, pinipilit nilang maging approachable at positibo. Minsan, 'acting' lang daw, pero it works.

Sa isang AI analysis ng 32,000 oras na meeting, lumabas na 65% ng mga 'promising' na empleyado ay nagpapakita ng positive emotions sa 60% ng oras ng meeting. Nagagawa nilang magmukhang kalmado kahit may problema.

Bakit mas mahalaga ang 'good vibes'?

Simple lang daw ang dahilan: Halos 87% ng trabaho natin ay nangangailangan ng tulong mula sa iba. Hindi ito kaya mag-isa.

Napatunayan sa data na yung mga taong may label na 'laging busy' ay mas kaunti ang nakukuhang tulong mula sa mga katrabaho. Iniiwasan sila. Dahil dito, lalo silang nahihirapan at mas lalo silang nai-stress. Isang cycle na walang katapusan.

Kaya nung tinanong ang mga manager, 60% sa kanila ang umamin: mas importante sa kanila kung 'sino ang gusto nilang makatrabaho' kaysa sa kung 'gaano kagaling sa isang partikular na trabaho' ang isang tao. Gusto nila ng kasama na hindi sakit sa ulo.

Kasi kung sarili mong emotions di mo ma-control, paano mo pa iha-handle yung team mo? Diba?