Bakit Delikado ang Boss na 'Masyadong Mabait' sa Japan
Yung boss mong laging nangangamusta at handang makinig, baka siya pala ang rason kung bakit di ka umuunlad.
Ang Maling Akala ng mga "Nice" na Boss
May isang article sa Japan na pinag-uusapan ngayon tungkol sa mga boss na hindi dapat ma-promote bilang "kachou" (section manager) kahit 40 years old na. Ang numero unong red flag daw? Yung mga boss na ang tingin sa trabaho nila ay ang "makiramay" sa mga staff.
Aalam mo yun, yung tipo ng boss na laging nag-aalok ng 1-on-1, laging tanong ay "Daijoubu ka?", at handang pakinggan lahat ng hinaing mo sa buhay. Akala natin, sila na ang pinakamagaling na boss. Pero ayon sa article, ito raw pala ay isang malaking pagkakamali.
Bakit Ito Problema?
Hindi naman sa masama ang maging mabait. Ang problema, kapag ang buong focus ng manager ay nasa pagiging counselor na lang, nawawala na siya sa tunay niyang trabaho: ang pamahalaan ang team para maabot ang mga target at mag-grow.
Habang abala si boss sa pakikinig sa drama ng bawat isa, napapabayaan na yung mga dapat talagang gawin. Sabi nga, ang "優しい上司" (yasashii joushi) o mabait na boss ay maaaring maging dahilan ng pagtigil ng paglago ng isang empleyado. Nakakatakot. 😅
Isang manager daw ng salon ang example. Sa sobrang focus niya sa pakikinig sa mga staff, nakalimutan niya ang goal na benta at pag-develop ng skills nila. Kasi akala niya, ang pagdamay ang pinaka-importante sa lahat.
Ang Tunay na Papel ng Isang Lider
Sabi sa isang libro na "Leader no Kamen" (The Leader's Mask), hindi naman daw emotional support ang kailangan natin sa boss, kundi direksyon. Kailangan ng leader na makinig, oo, pero para kumuha ng impormasyon, hindi lang para mag-comfort.
Base sa mga nakuhang impormasyon, doon siya gagawa ng desisyon para sa ikabubuti ng team. Hindi niya kailangang maging kaibigan ng lahat. Ang kailangan ay maging epektibo siyang leader na nagdadala ng resulta. Kaya raw dapat magsuot ng "maskara" ang mga leader — itago ang personal na feelings at mag-focus sa facts at sa goals.
Parang may point naman sila, ano? Minsan yung sobrang pag-aalala, yun pa pala yung nagiging hadlang.