तपाईंको प्रतिभा जगाउने एउटा साझा कुरा

३०-४० को उमेरमा अचानक सफल हुने मान्छेहरुको एउटा मात्र साझा बानी हुन्छ।

प्रतिभा भनेको के हो?

"ममा त केही ट्यालेन्ट नै छैन" भनेर सोच्ने हामी धेरै छौं, हैन र? तर कहिलेकाहीँ जापानमा ३०-४० वर्ष कटेपछि अचानक कोही व्यक्ति एकदमै सफल हुन्छ र सबैले "वा, कस्तो प्रतिभाशाली मान्छे!" भन्न थाल्छन्।

यदि प्रतिभा जन्मजात मात्र हुन्थ्यो भने यस्तो कसरी हुन्थ्यो होला? वास्तवमा, लेखक काप्पी (Kappī) भन्छन्, प्रतिभा भनेको कुनै जन्मजात क्षमता होइन। यो त एउटा "अवस्था" हो।

'खोजिरहने काम' नछोड्नेहरू

ती अचानक सफल हुने मानिसहरूमा एउटा साझा कुरा हुन्छ: उनीहरूले "खोजिरहने काम" कहिल्यै छोडेनन्।

हामीमध्ये धेरैजना एक पटक केही प्रयास गर्छौं र सफल नभए "यो मेरो लागि होइन रैछ" वा "ममा ट्यालेन्ट नै रहेनछ" भनेर हार मान्छौं। कोन्बिनीको बाइतो गाह्रो लाग्यो, अब म बाट केही हुन्न भनेर सोच्ने। तर यो त हजारौं बाकसमध्ये एउटा मात्र बाकस खोलेको जस्तै हो।

तपाईंको प्रतिभा कुन बाकसमा लुकेको छ, कसैलाई थाहा हुँदैन। त्यसैले एउटा-एउटा गर्दै बाकसहरू खोल्दै जानुबाहेक अरू विकल्प छैन। लेखकले यसलाई चिट्ठा तानेको जस्तै हो भनेका छन्; जबसम्म 'जित' लेखेको चिट्ठा भेटिँदैन, तान्दै रहनुपर्छ।

'जीनियस मोड' मा प्रवेश

कहिलेकाहीँ कुनै काम गर्दा तपाईंलाई समय बितेको पत्तै हुँदैन र सबथोक सजिलो लाग्छ, हैन? हो, त्यही हो "जीनियस मोड"। यो त्यस्तो अवस्था हो जब तपाईंको भित्री क्षमता र तपाईंले गरिरहेको काम (वातावरण) ठ्याक्कै मिल्छ।

कसैले लेख्न थालेपछि मात्र आफूमा "कुरा व्यक्त गर्ने कार्ड" छ भन्ने थाहा पाउँछ। कसैले एइग्यो (営業) गरेपछि मात्र "मान्छेसँग बोल्ने कार्ड" छ भन्ने पत्ता लगाउँछ। यी कार्डहरू खोजेर भेटिने होइनन्; बाकस खोलेर, प्रयास गरेर मात्र थाहा पाइन्छ।

त्यसैले, "प्रतिभाशाली" र "प्रतिभा नभएको" मान्छेमा क्षमताको फरक होइन। फरक यति मात्र हो: एकजनाले बीचमै बाकस खोल्न छोडिदियो, अर्कोले खोलिरह्यो। सायद तपाईंको अर्को बाइतो वा अर्को प्रयास नै तपाईंको 'जीनियस मोड' अनलक गर्ने चाबी पो हो कि? 😉