एक्लै बस्न मन पराउनुहुन्छ? तपाईं जीनियस पो हो कि!

कामबाट फर्केपछि कोही साथी नभेटेर आफ्नो सानो कोठामा एक्लै बस्दा दिक्क लाग्छ? नमान्नुस्, तपाईं जीनियस हुन सक्नुहुन्छ।

कुरो के हो?

एकजना जर्मन दार्शनिक, शोपेनहाउरले भनेका थिए: जो मानिस जति धेरै बौद्धिक (intelligent) हुन्छ, ऊ त्यति नै एक्लै बस्न रुचाउँछ। उनीहरूलाई धेरै साथी बनाउन वा सामाजिक हुन मन लाग्दैन। उनीहरू आफ्नो सानो संसारमा, आफ्नै सोच र रुचिमा डुब्न मन पराउँछन्।

यसको ठीक उल्टो, जसको बौद्धिक क्षमता अलि कम हुन्छ, उनीहरूलाई चाहिँ सधैं अरूको साथ चाहिन्छ। एक्लै बस्नुपर्दा उनीहरूलाई छटपटी हुन्छ र बाहिरी दुनियाँमा रमाइलो खोज्न भौंतारिन्छन्। जापानमा दिनभरिको काम, केइगो र मान्छेको भीडपछि घर आएर एक्लै बस्नुको आनन्द सायद यही होला।

यस्तो किन हुन्छ त?

कारण हो — हाम्रो भित्री मनको अवस्था। जसको दिमागमा विचार र कल्पनाको संसार धनी छ, उसलाई एक्लै बस्दा कहिल्यै बोर लाग्दैन। उसको दिमागभित्रै एउटा छुट्टै दुनियाँ चलिरहेको हुन्छ। बाहिरबाट कुनै मनोरञ्जन नभए पनि ऊ आफैभित्र रमाउन सक्छ।

तर जसको भित्री मन खाली छ, उसलाई बाहिरको हल्ला र साथ चाहिन्छ। नत्र उसलाई जीवन नै शून्य लाग्न थाल्छ। त्यसैले, सधैं पार्टी र भेटघाट खोज्नु भनेको कतै तपाईंको भित्री मन खाली भएको संकेत त होइन?

त्यसोभए तपाईं कुन हो?

यदि तपाईंलाई कसैसँगको भेटघाट रद्द हुँदा भित्रभित्रै खुसी लाग्छ र आफ्नो सानो अपार्टमेन्टमा एक्लै समय बिताउन आनन्द आउँछ भने, बधाई छ! तपाईंको भित्री संसार धेरै धनी छ।

होइन, यदि तपाईंलाई एक्लै बस्दा बेचैनी हुन्छ र हरेक सप्ताहन्तमा कोही न कोही साथी चाहिने हुन्छ भने, सायद अब आफ्नो लागि अलिकति समय दिने बेला भयो। कुनै किताब पढ्ने, केही नयाँ कुरा सोच्ने, वा केही नगरी चुपचाप बसेर आफ्नै विचार सुन्ने। अर्को पटक कसैले 'किन भेटघाटमा आउँदैनस्?' भनेर सोध्दा, 'म अलिकति जीनियस बन्ने अभ्यास गर्दैछु' भनिदिए हुन्छ। 🤔