अफिसको त्यो 'सुपर बिजी' सहकर्मीलाई किन प्रमोशन दिनुहुँदैन?

अफिसमा सधैं व्यस्त, तनावमा देखिने तर काममा अब्बल युवालाई प्रमोशन दिनु कत्तिको सही होला? 🤔

कुरो के हो?

तपाईंको अफिसमा पनि कोही यस्तो सहकर्मी पक्कै होला — जो एकदमै ट्यालेन्टेड छ, काम पनि फटाफट गर्छ, तर अनुहार हेर्दा सधैं निधार खुम्च्याएर बसेको हुन्छ। मानौं संसारको सबैभन्दा ठूलो तनाव उसैलाई मात्र छ।

जापानको 'डायमण्ड अनलाइन'ले हालै एउटा रोचक कुरा बाहिर ल्याएको छ। उनीहरुले ८१५ वटा कम्पनीका १ लाख ७० हजार कर्मचारीको डेटा विश्लेषण गर्दा पत्ता लाग्यो कि यस्ता 'सधैं व्यस्त र तनावमा देखिने' मान्छेलाई प्रमोशन दिनु वास्तवमा कम्पनीको लागि हानिकारक हुन सक्छ।

यस्तालाई प्रमोशन दिँदा के हुन्छ?

समस्या उनीहरुको काम गर्ने क्षमतामा होइन, उनीहरुको व्यवहारमा हो। यस्ता मान्छेले आफ्नो तनाव र प्रेसर लुकाउँदैनन्, जसले गर्दा टिमको वातावरण नै तनावपूर्ण बन्छ। उनीहरुको छेउमा जाँदा अरु सहकर्मीहरु 'यसलाई केही सोध्यो भने झर्किन्छ कि' भनेर डराउँछन्।

जब यस्तो व्यक्ति लिडर बन्छ, उसले एउटा यस्तो टिम बनाउँछ जहाँ कोही पनि खुलेर कुरा गर्न सक्दैन। समस्या पर्दा पनि रिपोर्ट गर्न डराउँछन्। परिणाम? राम्रो काम गर्ने कर्मचारीहरु एक-एक गर्दै जागिर छोड्न थाल्छन्। एक्लै काम गरेर रिजल्ट निकाल्नु र टिमलाई सँगै लिएर रिजल्ट निकाल्नु फरक कुरा हो नि।

त्यसोभए कस्ता मान्छे अघि बढ्छन् त?

अध्ययनले देखाएको सबैभन्दा अचम्मको कुरा त यो छ: वास्तवमा प्रमोशन पाउने र सफल हुने मान्छेहरु ती हुन् जो जस्तोसुकै परिस्थितिमा पनि आफूलाई 'राम्रो मुड'मा देखाउन सक्छन्।

बिहान ट्रेन ढिलो होस्, प्रोजेक्टमा समस्या आओस्, वा आफ्नै सहकर्मीले उछिनेको किन नहोस्, उनीहरु सधैं हल्का मुस्कुराएर, शान्त देखिन्छन्। एक किसिमले 'म ठिक छु' भन्ने नाटक गरिरहन्छन्। किनकि उनीहरुलाई थाहा छ, रिसाएर वा तनाव देखाएर केही फाइदा छैन, उल्टै अरुसँगको सम्बन्ध बिग्रिन्छ।

काम गर्ने समयको ८७% अरुको सहयोग चाहिने काम हुन्छ। तर 'म व्यस्त छु' भन्ने भाव देखाउने मान्छेले अरुबाट कम सहयोग पाउँछन्, जसले गर्दा उनीहरु झन् एक्लो र व्यस्त हुन्छन्।

आखिरमा, म्यानेजरहरुले पनि 'कस्तो काम गर्छ' भन्दा 'कोसँग काम गर्न सहज हुन्छ' भन्ने कुरालाई बढी महत्त्व दिँदा रहेछन्। आफ्नो भावना नियन्त्रण गर्न नसक्नेले टिम कसरी सम्हाल्न सक्छ र, हैन त? 😅