जापानमा बिहे गर्न कति अग्लो हुनुपर्छ?

जापानमा बिहे गर्न १७२ सेमी अग्लो हुनुपर्ने 'पर्खाल' रहेछ, तर त्यसभन्दा अग्लो भएर खासै फाइदा छैन।

के अग्लो हुनु अब 'कूल' रहेन?

जापानमा डेटिङ गर्दा वा बिहेको लागि पार्टनर खोज्दा 'अग्लो केटा' लाई फाइदा हुन्छ भन्ने सोचाइ सामान्य छ नि, हैन? तर यहाँको एउटा म्यारिज एजेन्सी (IBJ) ले गरेको अनुसन्धानले अलि फरक कुरा देखाएको छ।

उनीहरुको डाटा अनुसार, पुरुष जति अग्लो भयो, उति नै राम्रो भन्ने कुरा सत्य होइन रहेछ। वास्तवमा, पुरुषको उचाइ १७२ सेमी पुगेपछि विवाह हुने दर लगभग स्थिर हुँदो रहेछ। त्योभन्दा अग्लो भएर विवाहको सम्भावना खासै बढ्दैन रे।

दुईवटा 'पर्खाल' र पैसाको खेल

अझ रमाइलो कुरा के छ भने, विवाहको सफलता दर ह्वात्तै बढ्ने दुईवटा 'पर्खाल' रहेछन्। पहिलो पर्खाल हो १६२ सेमी। १६० सेमीभन्दा कम उचाइ भएका पुरुषको विवाह दर २७.६% हुँदा, १६२ सेमी पुग्ने बित्तिकै ३२.३% पुग्छ।

दोस्रो र मुख्य पर्खाल हो १७२ सेमी। १७० सेमीसम्म विवाह दर ३२-३५% को बीचमा हुन्छ, तर १७२ सेमी पुग्ने बित्तिकै यो सिधै ३७.४% मा उफ्रिन्छ। त्यसैले महिलाहरुले खोजेको भनेको 'आकाशै छुने उचाइ' भन्दा पनि एउटा निश्चित लाइन पार गरेको ढुक्क हुने cảm giác मात्रै पो हो कि।

तर यहाँ पैसाको कुरा पनि जोडिएर आउँछ 😅। वार्षिक आम्दानी ४५ लाख येनभन्दा कम भएका पुरुषहरुमा उचाइले ठूलो फरक पार्छ। तर वार्षिक आम्दानी ८५ लाख येनभन्दा बढी हुने हो भने, १६० सेमीको पुरुष र १७२ सेमीको पुरुषको विवाह दरमा खासै फरक पर्दैन। पैसाले उचाइको कमीलाई सजिलै ढाक्दो रहेछ।

'गोल्डेन रेसियो' कति हो त?

यो अध्ययनले के पनि देखायो भने महिलाहरु पुरुषको निरपेक्ष उचाइभन्दा पनि दुईजना सँगै उभिँदा कस्तो देखिन्छ भन्नेमा बढी ध्यान दिन्छन्। सफल विवाह भएका जोडीहरुमध्ये ४२.३% मा केटा केटीभन्दा ९ देखि १६ सेमी अग्लो थिए।

सबैभन्दा सामान्य र 'आदर्श' मानिएको उचाइको फरक १३ देखि १४ सेमी रहेछ। यसो हुँदा केटीले अलिअलि हिल लगाउँदा पनि केटाभन्दा अग्ली नदेखिने र सँगै हिँड्दा पनि सुहाउँदिलो देखिने भएकोले यसलाई 'गोल्डेन रेसियो' भनिएको होला।

त्यसैले, सेन्टिमिटर गनेर बस्नुभन्दा पनि सँगै हिँड्दा कस्तो देखिन्छ र भविष्य कत्तिको सुरक्षित छ भन्ने कुराहरू बढी महत्त्वपूर्ण हुने रहेछन्।