ကျွန်တော်တို့က ကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုက်ဆံစုဗူးတွေလား

ကုမ္ပဏီတွေက ဂျပန်ဝန်ထမ်းထက် နိုင်ငံခြားသားကို ခန့်ရင် တစ်ယောက်ကို တစ်နှစ် ယန်း ၁၆ သိန်းလောက် သက်သာတယ်တဲ့။ 😮

ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ

ဂျပန်မှာ ပစ္စည်းဈေးတွေ တက်ပေမယ့် လစာမတက်ဘူးလို့ ဂျပန်တွေ ညည်းနေတာ ကြားဖူးမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စားသောက်ဆိုင်၊ ကွန်ဗီနီ၊ ဆောက်လုပ်ရေးလို ကုမ္ပဏီကြီးတွေကတော့ အမြတ်အစွန်းတွေ စံချိန်တင်နေကြတုန်းပဲ။

ထူးဆန်းတာက နိုင်ငံခြားသားဝန်ထမ်းများတဲ့ အဲ့ဒီလုပ်ငန်းခွင်တွေမှာပဲ ဂျပန်ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ လစာက ပိုပြီးတောင် မတက်တော့ဘူးလို့ သုတေသနတစ်ခုက ဆိုပါတယ်။

ကိန်းဂဏန်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ

ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဂျပန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ခန့်လိုက်ရင် လစာအပြင် နှစ်စဉ်လစာတိုး၊ ဘောနပ်စ်၊ လူမှုဖူလုံရေး၊ ပင်စင် စတာတွေနဲ့ပေါင်းလိုက်ရင် ကုမ္ပဏီအတွက် ကုန်ကျစရိတ်က တစ်နှစ်ကို ယန်း ၅.၅ သန်းနီးပါး ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ တိုခုတေးဂိနိုး (特定技能) လို ၅ နှစ်ဗီဇာနဲ့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်ကို ခန့်လိုက်ရင်တော့ လစဉ်လစာက "ဂျပန်နဲ့တန်းတူ" လို့ ပြောပေမဲ့ နှစ်ရှည်လစာတိုးတွေ၊ ပင်စင်တွေ ပေးစရာမလိုတော့ဘူးလေ။ ဆိုတော့ ကုမ္ပဏီအတွက် ကုန်ကျစရိတ်က တစ်နှစ်ကို ယန်း ၄ သန်းလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။

ရှင်းရှင်းလေးပဲ။ ကျွန်တော်တို့လို နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်ကို ခန့်လိုက်တာနဲ့ ကုမ္ပဏီက တစ်နှစ်ကို ယန်း ၁.၆ သန်း (သိန်း ၁၆၀) လောက် သက်သာသွားတာပေါ့။ ဒါကြောင့် "人手不足" (လူမလုံလောက်ဘူး) လို့ အော်နေကြတာကိုး။

ဆိုတော့ ဒါက ဘာကိုပြောတာလဲ

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ကျွန်တော်တို့က ဒီစနစ်ထဲကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ရောက်လာတဲ့သူတွေပဲ။

တကယ်တော့ ကုမ္ပဏီတွေက လစာတိုးပေးပြီး လူဆွဲဆောင်မယ့်အစား၊ ကုန်ကျစရိတ်သက်သာတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေကို ခန့်လိုက်တာက သူတို့အတွက် ပိုအကျိုးရှိနေတာကိုး။ ဒီကိစ္စကို "Kyosei" (共生) တို့ "အတူတကွယှဉ်တွဲနေထိုင်ရေး" တို့ ဆိုတဲ့ စကားလုံးလှလှလေးတွေနဲ့ ဖုံးထားကြတယ်။

နောက်တစ်ခါ ကိုယ့်ဂျပန်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က လစာเรื่อง ညည်းနေရင်၊ ကိုယ့်ရှာချောကတော့ ကားအသစ်စီးနေတာတွေ့ရင် အကြောင်းရင်းကို နည်းနည်းတော့ ရိပ်မိလောက်ပြီပေါ့။