ဂျပန်က 'လူတော်တွေ' အားလပ်ရက်မှာ လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အကျင့်

အားလပ်ရက်မှာ ဘာမှမလုပ်သလောက်နီးပါးလုပ်တာက တော်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်နေနိုင်တယ်။

အားလပ်ရက် စီမံကိန်းကြီးများ

ကျွန်တော်တို့လို နိုင်ငံခြားသားတွေအတွက် ဂျပန်မှာရတဲ့ အားလပ်ရက်လေးက တကယ့်ကို အဖိုးတန်တယ်ဟုတ်။ အဲ့ဒီနေ့ကျရင် ဂျပန်စာတွေ ကျက်မယ်၊ စာအုပ်တွေဖတ်မယ်၊ အားကစားလုပ်မယ်ဆိုပြီး စီမံကိန်းတွေ အကြီးကြီးဆွဲကြတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ။ တစ်ပတ်လုံး ပင်ပန်းလာသမျှ အိပ်ရာပေါ်မှာ ဖုန်းလေးပွတ်ရင်းနဲ့ပဲ နေ့တစ်ဝက်ကုန်သွားရော။ ညနေရောက်မှ "ငါဒီနေ့ ဘာမှမလုပ်ရသေးပါလား" ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်မိရောလေ။ 😂

စီနီယာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်

ကျွန်တော် တစ်ခါက တက္ကသိုလ်က စီနီယာတစ်ယောက်ကို မေးဖူးတယ်။ သူက တော်တော်တော်တဲ့သူ၊ အမြဲတမ်း တက်ကြွနေတဲ့ပုံပဲ။ "အားလပ်ရက်မှာ ဘာတွေလုပ်လဲဗျ" ဆိုတော့ သူက အရည်အချင်းစစ်စာမေးပွဲတွေအတွက် နာရီပေါင်းများစွာ စာလုပ်တယ်လို့ ထင်နေတာ။

သူ့အဖြေက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ "စာအုပ်ကို တစ်မျက်နှာပဲ ဖတ်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားတယ်" တဲ့။

ကျွန်တော်လည်း အားမရလို့ "ဒါပဲလားဗျ" ဆိုပြီး ပြန်မေးတော့ သူကရယ်ပြီး "အင်း... အားလပ်ရက်だからって張り切っても (အားလပ်ရက်မို့လို့ဆိုပြီး အရမ်းအားထည့်လည်း) အမြဲတမ်းမခံဘူးလေ။ တစ်မျက်နှာပဲဖတ်မယ်ဆိုပြီး စလိုက်ရင် သူ့အလိုလို နာရီဝက်လောက် ဖတ်မိသွားတာတွေ ခဏခဏပဲ" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ အဲ့ဒီစီနီယာက နောက်တော့ အရည်အချင်းစစ်တွေလည်း အောင်၊ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ အလုပ်ရသွားတယ်။

တစ်ကြိမ်မှာ ခြေတစ်လှမ်းပဲ

အဓိက ကွာခြားချက်က "ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေးထားတဲ့ကတိကို ဆက်တိုက်တည်နိုင်ခဲ့လား" ဆိုတာပဲတဲ့။ အစမှာ အကြီးကြီးစလုပ်တဲ့သူတွေက လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် အသက်ရှူကျပ်သွားတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သေးသေးလေးကနေ စတဲ့သူတွေက တဖြည်းဖြည်းအရှိန်ရလာပြီး မရပ်တန့်နိုင်တော့ဘူး ဖြစ်သွားရော။

အားလပ်ရက်မှာ "ဒီနေ့ အချိန်အများကြီးရတယ်" ဆိုပြီး အားခဲပြီး စီမံကိန်းအကြီးကြီးတွေ မဆွဲပါနဲ့။ စာအုပ်ဆို တစ်မျက်နှာ။ ဂျပန်စာလေ့ကျင့်တာဆို ၅ မိနစ်။ အားကစားဆို ဒိုက်တစ်ခါ။

"ဒါလေးတော့ ငါလုပ်နိုင်တယ်" ဆိုတဲ့ ကတိသေးသေးလေးတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲပေးပြီး ဖြည့်ဆည်းပေးပါ။ အဲ့ဒီအကျင့်လေးတွေ စုလိုက်တဲ့အခါ တစ်နှစ်လောက်ကြာရင် သင်ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးမားတဲ့ ခြားနားမှုကို တွေ့ရမှာပါ။