ဂျပန်မှာ အိပ်ချိန်နည်းလို့ စိတ်ညစ်နေလား။ သင်က မျောက်တွေထက်တောင် သာနေတာပါ။

လူတွေ ၇ နာရီပဲ အိပ်တာ ပျင်းလို့မဟုတ်ဘူး၊ တခြားမျောက်တွေထက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပိုမြန်လို့တဲ့။

ဘာဖြစ်တာလဲ

ဂျပန်ရောက်မှ အိပ်ချိန် ၇ နာရီ ပြည့်အောင်အိပ်ရရင်တောင် ကံကောင်းလို့ပဲ ပြောရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ၇ နာရီဆိုတာက မျောက်ဝံမျိုးနွယ်တွေထဲမှာ အိပ်ချိန်အနည်းဆုံးဆိုတာ သင်သိပါသလား။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေရဲ့ လေ့လာချက်အရ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဦးနှောက်အရွယ်အစားအရဆို တစ်ညကို ၉.၅ နာရီလောက် အိပ်သင့်တာတဲ့။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ၇ နာရီပဲ အိပ်ကြတယ်။ ဒီကွာခြားချက်က ဘာလို့ဖြစ်ရတာလဲဆိုတာကို သူတို့လည်း ခေါင်းစားနေကြတာ။

ဘာကြောင့်လဲ

အဓိက သီအိုရီတစ်ခုကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်- ဘေးကင်းမှု။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေဟာ အုပ်စုလိုက်၊ မီးပုံဘေးမှာ လုံလုံခြုံခြုံ အိပ်ခဲ့ကြတယ်။ တခြားမျောက်တွေကတော့ သစ်ပင်ပေါ်၊ သစ်ကိုင်းတွေပေါ်မှာ အသက်အန္တရာယ်ကြားက အိပ်ရတာ။ ရန်သူလာမလားဆိုပြီး တစ်ညလုံး တစ်ရေးနိုးနေရတာပေါ့။ ဂျပန်မှာ နောက်ဆုံးရထားပေါ် အိပ်ပျော်သွားမှာစိုးလို့ တစ်ရေးနိုးတစ်ရေးနိုး စီးရသလိုမျိုးပဲ။ 😂

အဲ့ဒီလုံခြုံမှုကြောင့်ပဲ လူတွေရဲ့အိပ်စက်ခြင်းဟာ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ပိုပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်နဲ့ ထိရောက်မှုရှိလာတယ်။ Quality over quantity ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိပ်စက်ခြင်းမှာ REM (Rapid Eye Movement) အဆင့်က တခြားမျောက်တွေထက် အများကြီးပိုပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဦးနှောက်က အချက်အလက်တွေကို အרץအပြေး Verarbeitung လုပ်နေတာ။

ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က 'Special' ပေါ့

ဆိုတော့ကာ၊ တစ်ည ၇ နာရီပဲ အိပ်ရလို့ အားမရှိသလို ခံစားနေရတာဟာ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ အောင်မြင်နေတဲ့ သက်သေပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အချိန်တိုအတွင်းမှာ လိုအပ်တဲ့ အနားယူမှုကို အပြည့်အဝရအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။

နောက်တစ်ခါ မနက်ပိုင်း ရထားပေါ်မှာ ငိုက်နေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်မယ့်အစား၊ 'ငါကတော့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မြန်တဲ့ မျောက်မျိုးနွယ်ပဲ' လို့ တွေးပြီး ဂုဏ်ယူလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မနက် ၇ နာရီ Yamanote Line ပေါ်မှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်က အဲ့လောက်ထိ ဂုဏ်ယူပုံမရဘူး။