ဂျပန်မှာ အစားအသောက်ဈေးသက်သာမယ်… ဒါပေမဲ့ ထောင်ချောက်ရှိတယ်

အစားအသောက်ပေါ်က အခွန်တွေလျှော့ပေးမယ်ဆိုတော့ ပျော်စရာသတင်းပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း အကျိုးအမြတ်အများဆုံးရသွားမှာက ကိုယ်တွေမဟုတ်ဘူးတဲ့။

အစားအသောက်ခွန်လျှော့ပေးခြင်းရဲ့ ထောင်ချောက်

ဂျပန်အစိုးရက အစားအသောက်တွေအပေါ်မှာကောက်တဲ့ သုံးစွဲခွန် (consumption tax) ကို လျှော့ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတယ်လို့ ကြားပါတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ နေ့စဉ်ကုန်ကျစရိတ်တွေ သက်သာသွားမယ့် သတင်းကောင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ မညီမျှမှုတစ်ခုရှိနေတယ်။ ဥပမာ၊ တစ်လကို အစားအသောက်အတွက် ယန်း ၅ သောင်းသုံးတဲ့ အိမ်ထောင်စုဆိုရင် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကြောင့် တစ်လကို ယန်း ၄၀၀၀၊ တစ်နှစ်ကို ယန်း ၄၈,၀၀၀ သက်သာမယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်လကို ယန်း ၁ သိန်းခွဲဖိုးလောက် သုံးနိုင်တဲ့ (ဝါဂယူးအကောင်းစားတွေ၊ ဈေးကြီးတဲ့ သစ်သီးတွေဝယ်စားတဲ့) သူတွေအတွက်ကျတော့ တစ်လကို ယန်း ၁၂,၀၀၀၊ တစ်နှစ်ဆို ယန်း ၁၄၄,၀၀၀ တောင် သက်သာသွားမှာပါ။

ဆိုတော့ကာ ကိုယ်တွေက ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ထုပ်ပိုဝယ်နိုင်လို့ ပျော်နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဈေးကြီးတဲ့စားသောက်စရိတ်တွေပေါ်ကနေ ငွေသားအများကြီးပြန်အမ်း받နေသလို ဖြစ်နေတာပေါ့။ 😂

ပိုက်ဆံတန်ဖိုးကျပြီး ပစ္စည်းဈေးတက်လာမယ့် အနေအထား

နောက်ထပ်ပိုဆိုးတာကတော့ ဂျပန်စီးပွားရေးတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုပဲ။ အခွန်လျှော့ပေးမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းထွက်လာတာနဲ့ ယန်းငွေတန်ဖိုးက ထိုးကျသွားလေ့ရှိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နိုင်ငံတကာငွေကြေးဈေးကွက်က "ဒီလိုအခွန်တွေလျှော့လိုက်ရင် ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေက တကယ်ရောအဆင်ပြေပါ့မလား" ဆိုပြီး စိုးရိမ်သွားလို့ပါပဲ။

ဒီအခွန်လျှော့ပေးမှုကြောင့် နိုင်ငံတော်က အခွန်ငွေ ယန်း ၅ ထရီလီယံလောက် နည်းသွားမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတယ်။ ဒါက အကြီးအကျယ်အကြွေးတင်နေပြီးသား ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးကို ပိုဆိုးသွားစေနိုင်တယ်။ နိုင်ငံရဲ့ဘဏ္ဍာရေးယိုင်နဲ့လာရင် ယန်းငွေတန်ဖိုးက ပိုကျလာမယ်။ ယန်းငွေတန်ဖိုးကျလာရင် နိုင်ငံခြားကတင်သွင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ (ကုန်စုံဆိုင်က ပစ္စည်းတစ်ဝက်လောက်က သွင်းကုန်တွေ) ဈေးတက်လာမယ်။ အဆုံးမှာတော့ အခွန်လျှော့လို့ သက်သာသွားတဲ့ပမာဏထက် ပိုကြီးတဲ့ ဈေးတက်ခြင်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး အလကားဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ လစာထဲက ဖြတ်သွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်လဲ

တကယ်တော့ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ဘတ်ဂျက်က အခုချိန်မှာ အရမ်းကျပ်တည်းနေပါတယ်။ နိုင်ငံတော်ဘတ်ဂျက်ရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံက အကြွေးဟောင်းတွေပြန်ဆပ်ဖို့ (国債費)၊ သုံးပုံတစ်ပုံက သက်ကြီးရွယ်အိုတွေအတွက် လူမှုဖူလုံရေး (社会保障費) အတွက် သုံးနေရတာပါ။ အဲ့ဒီနှစ်ခုပေါင်းလိုက်တာနဲ့တင် ဘတ်ဂျက်တစ်ဝက်ကျော်က အလိုအလျောက်ကုန်သွားပြီ။

ဒီလိုအခြေအနေမှာ အစိုးရက အခွန် (tax) တိုးမယ်လို့ပြောရင် ပြည်သူတွေက မကြိုက်ကြဘူး၊ ရွေးကောက်ပွဲမှာ မဲရှုံးမှာစိုးတော့ နိုင်ငံရေးသမားတွေက "အခွန်" ဆိုတဲ့စကားကို မပြောရဲကြဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူတို့လုပ်တာက လူမှုဖူလုံရေးအာမခံကြေး (社会保険料) တွေကို တိတ်တိတ်လေး တိုးလိုက်တာပါပဲ။

ကိုယ့်ရဲ့လစာစလစ်ကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်ပါ။ လစာထဲကနေ အများကြီးဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ social insurance ပိုက်ဆံတွေ တွေ့ပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက အခွန်မဟုတ်ပေမဲ့ အခွန်လိုပဲ ဖြတ်ခံနေရတာပါ။ အနာဂတ်မှာ ကိုယ်ပြန်ရမယ့် ပမာဏနဲ့ယှဉ်ရင် လက်ရှိပေးနေရတဲ့ ပမာဏက အရမ်းများနေပြီး လူငယ်တွေနဲ့ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မျိုးဆက်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။ 😥