အမေရိကန် ဆရာမတောင် အံ့ဩတဲ့ ဂျပန်တွေရဲ့ အကျင့်

ဂျပန်မှာ ကြာကြာနေပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံပြန်ရောက်မှ ကိုယ်တိုင်တောင်မသိလိုက်ပဲ ဂျပန်တစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားဖူးလား။

ဘာเรื่องဖြစ်တာလဲ

အမေရိကန်၊ လော့စ်အိန်ဂျလိစ်က ဘာသာစကားသင်ကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာပါ။ ကျောင်းမှာ ကျောင်းသားတွေအတွက် အသုံးပြုဖို့ မိုက်ခရိုဝေ့ဗ်၊ ရေခဲသေတ္တာနဲ့ ပန်းကန်ဆေးဘေစင်လေးတစ်ခု ထားပေးထားတယ်။ နေ့လည်စာစားချိန်ရောက်ရင်တော့ ဒီနေရာလေးက ဘုံမီးဖိုချောင်လေးလိုပဲ စည်ကားနေတတ်တာပေါ့။

ဒါပေမယ့် ပြဿနာက အဲ့မှာစတာပဲ။ တချို့ကျောင်းသားတွေက စားပြီးသားပန်းကန်တွေ၊ အညစ်အကြေးတွေကို ဘေစင်ထဲမှာ ဒီအတိုင်းပဲ ပစ်ထားခဲ့ကြတာ။ အဲ့ဒါကိုမြင်တိုင်း အမေရိကန်ဆရာမက "ဒါဘယ်သူလုပ်သွားတာလဲ။ တော်တော်များနေပြီ!" ဆိုပြီး ဒေါသထွက်နေရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဂျပန်တွေကတော့ မဟုတ်ဘူးတဲ့

အဲ့ဒီဆရာမကပဲ ဆက်ပြောတယ်။ "ဒါပေမယ့် ဒီလိုအပြုအမူမျိုး ဂျပန်ကျောင်းသားတွေဆီမှာတော့ တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီလိုဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူး" ဆိုပြီး ချီးကျူးသွားပါသေးတယ်။

ဂျပန်မှာတော့ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကျောင်းတွေမှာ သန့်ရှင်းရေးအချိန်ဆိုပြီး ကိုယ့်စာသင်ခန်းကို ကိုယ်တိုင်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတာ၊ စားပြီးရင် ကိုယ့်နေရာကို ကိုယ်ရှင်းရတာတွေက အလေ့အကျင့်ဖြစ်နေပြီလေ။ နောက်လူသုံးတဲ့အခါ အဆင်ပြေအောင်ဆိုတဲ့ အတွေးက သူတို့ဆီမှာ ကိန်းအောင်းနေတာပေါ့။

ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီလိုပဲလား

တကယ်တော့ ဂျပန်မှာနေတာကြာလာတဲ့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီလိုပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ့်အိမ်မှာ အမှိုက်ကို သေချာခွဲပြီးမှ လွှင့်ပစ်တတ်လာတယ်။ Convenience store မှာ တစ်ခုခုဝယ်စားပြီးရင် အမှိုက်ကို အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ကိုင်ထားတတ်လာတယ်။

ကိုယ့်နိုင်ငံ ခဏပြန်တဲ့အခါ Food Court မှာ စားပြီးသား ပန်းကန်တွေကို ကိုယ်တိုင်သိမ်းဖို့နေရာလိုက်ရှာနေမိတာမျိုး၊ အမှိုက်ပုံးထဲ အမှိုက်မခွဲပဲ ပစ်ထားတာမြင်ရင် စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သွားတာမျိုး ကြုံဖူးကြမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့လည်း မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့ ဂျပန်တွေရဲ့ "နောက်လူအတွက် စဉ်းစားပေးခြင်း" ဆိုတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို လိုက်နာနေမိတာပေါ့။ 😂